Musze przelac swoj zal na ten wpis. A nawet nie zal co zdenerwowanie. A w sumie nie bede nic pisac na ten temat starajac sie byc ponadto. Tym niemniej podtrzymuje swoje zdanie - jak user nie jest uznanym krytykiem lub pisarzem, nie powinien za zaslona internetowej anonimowosci udawac ze tak jest.

Chodzi mi oczywiscie o ludzi ktorzy jezdza po innych. Bo jak ja czytam wiersz kogos, to moge najwyzej napisac - podoba mi sie albo mi sie nie podoba - ale nie udaje jasnie oswieconej i nie radze innym jak maja pisac, bo nie jestem specjalistka w dziedzinie. A tym czasem niedocenieni na podworku pod domem wierszokleci beda mi wciskac kit o tym, ze zdania nalezy zaczynac z malej litery a interpunkcje to w ogole mozna miedzy ksiazki wsadzic. No bez sensu calkowicie. Chlopie - nie znasz zasad jezyka polskiego i zaslaniasz sie tak popularnym w ostatnich czasach zaswiadczeniem na 'dys' - Twoja sprawa. Ale na milosc boska - nie udawaj eksperta i nie radz innym pisac w tak neandertalski sposob. Jak przyjrzysz sie moim pracom, nie oceniajac ich wartosci estetycznych, bo nie to jest przedmiotem dyskusji, zobaczysz ze pisze wszystko zgodnie z tym co mi przekazano w szkole. Moze fakt, nie wszyscy na swiecie sie do tego stosuja (wielcy i mniej wielcy) ale, do choinki, nie mozesz krytykowac moich prac za to ze zaczynam kazda strofe duza litera. Przeciez to dziecinne, zeby nie napisac - zalosne.

Oczywiscie nastepnym punktem ataku powinno byc wytkniecie mi ze pisze bez polskich znakow diakrytycznych. Wiele osob tak robi ale to nie jest zadne usprawiedliwienie. Tylko na obrone napisze ze kiedy zaczynala sie moja przygoda z komputerami (GG i inne bzdety) wyjechalam na 3 lata do Nowego Jorku, a tamtejsze komputery nie maja polskich znakow. I tak chatujac ze znajomymi nauczylam sie szybko pisac bez, a przestawienie sie wcale nie jest takie proste. Ok, troche ma lenia, ale nie o tym, nie o tym.

Pozdrawiam, milego weekendu

Utopiłam się w wietrze
Obmył on moje ciało
Miał być to ostatni oddech
I już mi na niczym nie zależało

Utopiłam się w wietrze
Tak pomyśleć mogłam przecież
Choć te próby i działania
Nie doprowadziły mnie do Ciebie

Utopiłam się w wietrze
Jak kolokwialnie to brzmi
I prawdą nie jest niestety

Utonęłam w powietrzu
Nie mówicie już nic


Ot taki bzdurny i durny...

Zauwazam ostatnio dziwna tendencje w komentowaniu portalowych prac wierszowanych - ze pytajniki to zlo, ze jakakolwiek interpunkcja to tez zlo, ze duże litery do szatan w czystej postaci.

Zastanawia mnie wiec jakim prawem osoby komentujace wiersze uzurpuja sobie prawo do postrzegania form wierszowanych tylko w jednym, konkretnym schemacie - z pominieciem jakichkolwiek zasad jezyka polskiego. Co wiecej - zauwazam u niektorych maniere pisania z pozycji 'kogos lepszego' od autora. Tak jakby sami mieli niesamowity dorobek literacki a na koncie milion koron szwedzkich za Nobla w dziedzinie literatury. I zewszad tylko 'patos, patos, nic ponadto'.

Pojawilam sie tutaj z jednego tylko wzgledu - z checi pokazania moich prac i poczytania jakiejs konstruktywnej krytyki na ich temat. A tutaj dziala jakas loza szydercow ktora pojedzie po wszystkim 'bo ja pisze lepiej'. Oczywiscie nie odnosi sie to do wszystkich, bron Boze. Ale sa takie 2-3 osoby regularnie spuszczajace po pracach zolc.

Drodzy rodacy - troche pokory i skromnosci. I mniej hipokryzji - patrzac na nicki niektorych.

Dziekuje, pozdrawiam!

Pozbierałam resztki siebie
Choć niewiele ich zostało
Aby z wiersza spływał patos
Dopiszę: piję kakao.

Czy to forma rymowana
Czy też niezbyt ciepłe brzmienie
Zawsze staram się unikać
Malowania duszy cieniem.

Teraz stoję na rozdrożu
Czy iść w lewo, czy iść w przód?
Czy zatracić fragment duszy?
Do kakao dodać miód?

I tak kończy się ten wierszyk,
Jest o niczym, więc krytyka
Jest wskazana, i poprawa
samopoczucia od rana.


Ten wierszyk jest o niczym i nie niesie za sobą zadnej historii. Pozdrawiam czytelnikow!