Po raz pierwszy mam wrażenie, że myśli krystalizują się i układają w bardziej uporządkowane wzory. Przenikliwa analiza jednak nadal przeważa nad syntezą czyli spokojnym, zrównoważonym spojrzeniem na całość. Drobne sprawy, szczególiki, chwilowe wrażenia, przejściowe emocje. Dużo tego, trudno czasami odnaleźć się w tym i zrozumieć co naprawdę ważne.
Poznanie siebie - proces podobno trudny, ale przydatny? Wiedza o sobie to droga tylko w jedną stronę, ale może dzięki temu możemy się zmieniać, a zmiana to punkt wyjścia do rozwoju w każdej dziedzinie.
Mogę na razie zakończyć, bo udało mi się wyłuskać pozytywną myśl z tego analitycznego nieporządku.

Blogi są do pisania, nie do czytania. Cytat z filmu, tytułu nie pamiętam, ale idąc tym tropem postanowiłam coś napisać. Inwencji brak, pomysłu na siebie i wolny czas niestety także.
Po prostu marazm i stagnacja, to wszystko wina zimy i jeszcze kilku innych splotów okoliczności.Na szczęście od grudnia do lutego można obarczyć tę paskudną porę roku winą za zły nastrój i brak motywacji.
Oczywiście zima bywa piękna i nastrojowa, tylko akurat ja w tym czasie nie jestem wrażliwa na uroki przyrody. Pozytywna wiadomość jest taka, że wszystkie znaki na niebie i na ziemi wskazują, że wiosna jest już blisko.
Pies zmienia futro, sukulent wypuszcza nowe listki, aura nawet przyjemna.
Jeszcze tylko więcej wiosny w głowie i będzie lepiej.